Historia Bizantyjskiego Katolickiego Patriarchatu

Historia Bizantyjskiego Katolickiego Patriarchatu, który walczy o czystość wiary katolickiej, prowadzi demonstracje za tradycyjne, rodzinne wartości chrześcijańskie - przeciwko genderu, homoseksualizmu oraz juvenile justice.

Duch Asyżu oraz liturgia nieważna

W filmie Ut unum sint (2004), Papieska Rada ds. Popierania Jedności Chrześcijan donosi oficjalną pozycje Watykanu wobec modlitwy pokoju w Asyżu słowami: "Podczas tego spotkania oni (poganie) modlili się oddzielnie, ale w tym samym duchu". Prawda jest taka, że modlili się razem - nawet z papieżem. Modlili się w tym samym duchu, ale nie był to Duch Chrystusa. Był to duch antychrysta.

Jan Paweł II zamknął te tzw. modlitwy o pokój modlitwą Ojcze nasz. W ten sposób umieścił pogaństwo i kult demonów w równym stopniu z kultem jedynego prawdziwego Boga. W Asyżu, poganie nie tylko modlili się, ale również kadzili oraz przynosili ofiary demonom. Pierwsi chrześcijanie i tysiące misjonarzy Chrystusowych woleliby zginąć śmiercią męczenników, niż okazać jednym ziarnem kadzidła czci bożkom i demonom pogańskim. Słowo Boże mówi: "Ależ właśnie to, co ofiarują poganie, demonom składają w ofierze, a nie Bogu." (1 Kor 10:20).

Wygłoszenie ekskomuniki na papieża Benedykta XVI i Jana Pawła II

Bizantyjski Katolicki Patriarchat władzą apostolskiego i prorockiego urzędu w imieniu Pana naszego Jezusa Chrystusa przed Bogiem zobowiązuje wszystkich katolików w sumieniu i ogłasza:

1) Beatyfikacja zmarłego papieża Jana Pawła II jest nieważna.

2) Zmarły papież Jan Paweł II według Gal. 1:8-9  odłączył się od Kościoła Chrystusowego. Przyczyną tego jest jego apostatyczny gest w Asyżu, którym on otworzył Kościół duchu antychrysta.

3) Papież Benedykt XVI przez beatyfikacje ducha Asyżu – ducha antychrysta, również wyłączył siebie od Kościoła Chrystusowego.

Historia BKP

  Historia Bizantyjskiego Katolickiego Patriarchatu

W czasach komunizmu, w 1946-1990 latach w Związku Radzieckim UGCC przebywał w podziemiu.

W 1996r. następcą ciężko chorego kard. Lubacziwskiego bezprawnie, wbrew woli trzech metropolitów UGCC, został mianowany przez 17 lat ekskomunikowany biskup L. Huzar, który całe życie mieszkał na Zachodzie.

Od 2002 roku w klasztorze Bazylianów w Podhorcach rozpoczęła się błogosławiona misja. W 2004r. Huzar żądał od agencji rządowych tajnym dekretem №399/2003 od 6 sierpnia 2004r. deportację mnichów podhoreckich z Ukrainy. W 2006r. Huzar napisał książkę ukr. „Бесіди з Блаженнішим кард. Л. Гузаром. До постконфесійного християнства”, w której głosi kilka herezji, które zaprzeczają istotę Kościoła.

Ukraiński Prawowierny Kościół Grekokatolicki

W 1990 roku Ukraiński Kościół Grekokatolicki (UGCC, ukr. УГКЦ) wyszedł z podziemia, ale przywództwo w Kościele natychmiast było zajęte przez duchowny przepływ heretyckiej teologii Zachodniej. Ta teologia zaprzecza podstawowe prawdy wiary chrześcijańskiej w całości – Bóstwo Chrystusa, jego realne ta historyczne zmartwychwstanie, cuda, inspirację Pisma Świętego, istnienie piekła. Takiego ducha wprowadził do naszego Wschodniego Kościoła ex-kardynał Huzar.

On też akceptuje homoseksualizm, okultyzm - przepowiednie, magię (sam wróży wahadłem) /patrz książkę ukr. „Бесіди з Блаженнішим Л. Гузаром до постконфесійного християнства”(2006)/.